بررسی تاثیرنحوه آرایش و چیدمان خاموتها بر رفتار لرزه ای اتصالات بتنی درقاب خمشی ویژه

اتصال ناحیه ای است که در آن بیشترین تنشها و کرنشها در سازه های بتنی ایجاد میشود و برای بهبود رفتار سازه باید تلاش شود تا محل تشکیل این تنشها و کرنشها از این ناحیه دور شود. در این تحقیق، هدف بررسی تاثیر آرایشهای مختلف آرماتوربندی در ناحیه ی اتصال سازه های بتنی با استفاده از مدلهای عددی است. مدلهای آرماتوربندی به ویژه در حالات خاص ضربدری و قطری با هدف افزایش سختی ناحیه ی اتصال و انتقال محل تشکیل مفصل پلاستیک به نواحی دورتر از اتصال، مورد بررسی قرار گرفته اند. روش تحقیق به صورت مدلسازی عددی با استفاده از نرم افزار آباکوس انجام شده است که در آن انواع مختلف آرماتوربندی در ناحیه ی اتصال مورد ارزیابی قرار گرفته اند. این مدلها تحت بارگذاریهای استاتیکی و دینامیکی برای تحلیل تنشها و کرنشها در ناحیه ی اتصال شبیه سازی شدند. نتایج نشان میدهند که در مدلهای آرماتوربندی ضربدری و قطری، انتقال محل تشکیل مفصل پلاستیک به نواحی دورتر از اتصال به طور موثری صورت گرفته است. همچنین این مدلها باعث کاهش تنشهای حداکثری در ناحیه ی اتصال شده و رفتار بهتری در مقایسه با مدلهای ساده نشان میدهند.

کلیدواژه ها:

اتصال بتنی ، آرماتوربندی ضربدری ، آرماتوربندی قطری ، مفصل پلاستیک ، سختی ناحیهی ، اتصال ، بارگذاری دینامیکی