بررسی کیفی تاثیر طبیعت و معماری سبز در فضاهای درمانی جهت ارتقاء کیفیت زندگی بیماران

همزیستی با طبیعت مهمترین عامل در تقویت روحیه، نشاط و آرامش درونی می باشد. زندگی امروزی در کنار انواع آلودگی ها سخت و آزاردهنده شده است و بیماران در مراکز درمان اغلب دچار مشکلات، جسمی، روانی، استرس حاصل از درد جسمی و محیط درمان می شوند که این مشکلات باعث اختلال در روند بهبود و کیفیت زندگی آنها می گردد. به همین منظور مقاله حاضر به بررسی کیفی تاثیر طبیعت و معماری سبز در فضاهای درمانی جهت ارتقاء کیفیت زندگی بیماران می پردازد. با استفاده از روش تحقیق کیفی از نوع تحلیلی-توصیفی و با گردآوری اطلاعات و داده های کتابخانه ای و همچنین استفاده از مقالات علمی مکتوب و منابع اینترنتی معتبر تاثیر حضور طبیعت و فضاهای سبز را بر کاهش استرس، تسریع در بهبودی بیماران و افزایش کیفیت زندگی آنها بررسی شده است. تحلیل و بررسی تاثیر حضور طبیعت در محیط های درمان بیماران، ارتباط مستقیم با کیفیت زندگی بیماران بستری دارد چرا که تماس مستقیم با طبیعت منجر به کاهش هورمون های استرس مانند کورتیزول می گردد. در پایان نتیجه گیری شد که حضور طبیعت در داخل و خارج فضای درمان و ایجاد حیاط مرکزی و استفاده از تصاویر صحنه های طبیعت و گیاهان طبیعی در اتاق های بستری سبب افزایش کیفیت زندگی بیماران می شود و تاثیر عناصر طبیعی در مراکز درمانی منجر به کاهش استرس و تسریع در روند بهبود بیماری می گردد.

کلیدواژه ها:

طبیعت ، معماری سبز ، فضای درمان ، کیفیت زندگی ، سلامت روان