ادبیات فارسی و نقش آن در ارتباط میان هویت ملی و آموزش اجتماعی در کلاس درس
محل انتشار: هشتمین همایش بین المللی زبان و ادبیات فارسی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 130
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ADABICONF08_207
تاریخ نمایه سازی: 16 آبان 1404
چکیده مقاله:
ادبیات فارسی به عنوان بخش مهمی از میراث فرهنگی ایران، همواره نقش مهمی در شکل گیری، تقویت و انتقال هویت ملی ایفا کرده است. در عین حال، آموزش اجتماعی که به پرورش ارزش ها، مسئولیت پذیری و درک مشارکت اجتماعی در دانش آموزان می پردازد، بستری مناسب برای بهره گیری از مفاهیم ادبی در جهت ارتقای حس تعلق و مسئولیت اجتماعی است.از دیدگاه جامعه شناسی، تمامی انسان ها دارای فرهنگ هستند. از این رو فرهنگ، امری اجتماعی و مبتنی بر روابط اجتماعی انسان هاست و چنین است که فرهنگ برای انسان و جامعه انسانی، امری لازم و حیاتی است و زندگی انسان بدون آن دچار اختلال می شود.براساس نگرش جامعه شناسان غربی، فرهنگ مفهومی عام و کلی است که در برگیرنده تمام دستاوردهای مادی و معنوی شده است. به همین دلیل، دین (منظور ادیان الهی و توحیدی مانند مسیحیت و اسلام است نه ادیان بشری مانند هندو و بودا) عنصری از عناصر فرهنگی محسوب می شود. در صورتی که از دیدگاه اسلام دین یک پدیده الهی، فرانهادی، اجتماعی، عام و کلی است که دربرگیرنده فرهنگ نیز می شود و فرهنگ، جزء و بخشی از آن به شمار می رود زیرا دین پدیدآورنده فرهنگ است.مثلا یکی از احکام دین درباره پوشش مردان و زنان است که فرهنگ لباس پوشیدن را به وجود می آورد و همچنین، یکی دیگر از احکام دین، مسئله تغذیه است که استفاده کردن از مواد خوراکی در آن تبیین شده است و می توان گفت این حکم، فرهنگ تغذیه را پدید می آورد. دیگر اینکه به زندگی سازمانی می دهد که چگونه تشکیل زندگی دهیم، فرزندان خود را تربیت کنیم، در چه ایامی شاد یا اندوهگین و سوگوار باشیم و... این امر نوعی آداب و رسوم اجتماعی پدید می آورد.تفاوت نگرش غرب و اسلام درباره فرهنگ، معلول دو نگرش سکولار و دین محور است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معصومه شصتی
دکترای زبان و ادبیات فارسی عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، پردیس شهید مفتح استان تهران