طراحی محیط یادگیری باز: معماری فضایی برای کلاس های چند پایه

محیط های یادگیری باز به عنوان رویکردی نوین در طراحی فضاهای آموزشی، امکان پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان را فراهم می آورند. این پژوهش با هدف بررسی اصول طراحی معماری فضایی برای کلاس های چند پایه انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی شامل مطالعه کتابخانه ای، مشاهده میدانی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۳۰ معلم و ۱۵ طراح فضای آموزشی بوده است. یافته ها نشان می دهد که طراحی مناسب محیط یادگیری باز می تواند انعطاف پذیری، تعامل اجتماعی و یادگیری تطبیقی را در کلاس های چند پایه تسهیل کند. عوامل کلیدی شامل انعطاف پذیری فضا، قابلیت تنظیم، دسترسی به منابع متنوع، و ایجاد محیط های یادگیری مختلف است. نتایج این تحقیق می تواند در طراحی و بهسازی فضاهای آموزشی مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری باز ، معماری آموزشی ، کلاس های چند پایه ، طراحی فضایی ، انعطاف پذیری آموزشی