تحلیل رابطه روش های خلاق تدریس با پرورش تفکر انتقادی در دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه میان روش های خلاق تدریس و پرورش تفکر انتقادی در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در عصر حاضر که آموزش با چالش های متنوع شناختی، فرهنگی و فناورانه روبه رو است، ضرورت پرورش تفکر انتقادی به عنوان یکی از ارکان یادگیری عمیق بیش از پیش احساس می شود. روش های خلاق تدریس، با تاکید بر فعالیت های اکتشافی، یادگیری مسئله محور، پروژه محور و کارگروهی، می توانند محیطی پویا و انگیزشی برای پرورش تفکر انتقادی ایجاد کنند. در این مطالعه با بهره گیری از روش توصیفی–تحلیلی و مرور پژوهش های انجام شده در مدارس ابتدایی، شواهد متعددی مبنی بر تاثیر مثبت راهبردهای تدریس خلاق بر رشد تفکر تحلیلی، قضاوت منطقی، حل مسئله و تصمیم گیری عقلانی در دانش آموزان به دست آمد. یافته ها نشان می دهد که معلمان خلاق از طریق طراحی موقعیت های یادگیری باز، استفاده از ابزارهای فناورانه و تشویق به بازاندیشی در فرایند یادگیری، نقش تعیین کننده ای در ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان ایفا می کنند. در نتیجه، می توان گفت که تدریس خلاق نه تنها موجب افزایش درگیری ذهنی فراگیران در یادگیری می شود، بلکه بستر لازم برای رشد تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری فکری آنان را نیز فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

روش های خلاق تدریس ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال ، تدریس نوآورانه ، رشد شناختی ،