رابطه ذهنیت فلسفی معلمان با عملکرد شغلی: نقش میانجی راهبردهای یادگیری

چکیده: این پژوهش با هدف ارائه الگوی ساختاری تبیین رابطه ذهنیت فلسفی معلمان با عملکرد شغلی آنها با در نظر گرفتن نقش میانجی راهبردهای یادگیری در معلمان دوره متوسطه شهرستان الشتر انجام شد. نظامهای آموزشی پویا نیازمند معلمان خلاق و منطقی با ذهنیت فلسفی هستند که به دلیل اهمیت این موضوع، کمبود مطالعات دقیق در رابطه مستقیم و غیر مستقیم متغیرهای مورد نظر در پژوهشهای پیشین مشهود بود. این مطالعه کاربردی با روش توصیفی-همبستگی و رویکرد معادلات ساختاری انجام شد؛ جامعه آماری شامل ۶۵۰ معلم دوره متوسطه شهرستان الشتر بود که ۲۴۲ نفر به کمک جدول مورگان و روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد ذهنیت فلسفی اسمیت (۱۹۶۵)، عملکرد شغلی هرسی و گلداسمیت (۱۹۸۱) و راهبردهای یادگیری سلیمانی (۱۳۹۴) جمع آوری شدند تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف-سمیرنف و مدل سازی معادلات ساختاری صورت گرفت. یافته ها نشان داد که رابطه غیر مستقیم معناداری بین ذهنیت فلسفی معلمان با عملکرد شغلی آنها از طریق راهبردهای یادگیری وجود دارد. همچنین رابطه مستقیم معناداری بین ذهنیت فلسفی با عملکرد شغلی و راهبردهای یادگیری و نیز بین راهبردهای یادگیری با عملکرد شغلی مشاهده شد. به طور کلی، تقویت ذهنیت فلسفی معلمان باعث توانمندسازی آنها در برخورد با چالشهای آموزشی و بهبود فرآیندهای یاددهی-یادگیری می شود؛ بنابراین، توجه به توسعه این ویژگی در معلمان و برنامه ریزی آموزشی برای تقویت راهبردهای یادگیری ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

ذهنیت فلسفی ، عملکرد شغلی ، راهبردهای یادگیری ، معلمان دوره متوسطه