اثربخشی آموزش خودتنظیمی بر اعتیاد به اینترنت و انگیزش تحصیلی

بررسی و سپس ۶۰ در سالهای اخیر رشد فزاینده ای استفاده از اینترنت در میان نوجوانان زمینه ساز بروز چالش هایی چون اعتیاد به اینترنت و افت انگیزش تحصیلی شده است. از سوی دیگر آموزش مهارت های روان شناختی می تواند نقش موثری در مدیریت رفتارهای ناسازگار و ارتقای عملکرد تحصیلی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش خودتنظیمی بر اعتیاد به اینترنت و انگیزش تحصیلی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر کرمان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری دانش آموزان دختر پایه های دهم تا دوازدهم متوسطه دوم شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای ۸ مدرسه به صورت تصادفی انتخاب دانش آموز که در پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۸) نمره ای بالا و پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند (۱۹۹۲) نمره ای پایین کسب کرده بودند، شناسایی و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایشی طی ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش خودتنظیمی قرار گرفت و گروه کنترل هیچگونه آموزشی دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش خودتنظیمی به طور معناداری موجب کاهش اعتیاد به اینترنت و افزایش انگیزش تحصیلی در دانش آموزان گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل شد. این یافته ها نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر خودتنظیمی می توانند به عنوان رویکردی اثربخش در پیشگیری از آسیب های مرتبط با استفاده بی رویه از اینترنت و ارتقای انگیزش تحصیلی نوجوانان در محیط مدرسه به کار گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، اعتیاد به اینترنت ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، دوره دوم متوسطه