تاثیر فضای عاطفی کلاس و حمایت معلم احساس امنیت روانی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

با وجود انجام مطالعات متعدد در حوزه محیط کلاس و یادگیری، تمرکز همزمان بر حمایت عاطفی معلم و احساس امنیت روانی در ارتباط با خودکارآمدی تحصیلی کمتر مورد توجه پژوهش های داخلی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فضای عاطفی کلاس، به ویژه حمایت معلم و احساس امنیت روانی، بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه هشتم مدارس متوسطه اول ناحیه ۲ شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند. از میان آنها ۲۷۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس فضای عاطفی کلاس برگرفته از پرسشنامه معلم حمایت گر و احساس امنیت (روانی) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جرانک (۲۰۰۱) بود. روایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. نتایج نشان داد که حمایت معلم و احساس امنیت روانی در کلاس به طور مثبتی با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مرتبط بود. این یافته ها بر اهمیت ایجاد فضایی عاطفی و حمایت گر در کلاس درس برای ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

فضای عاطفی ، کلاس ، حمایت معلم ، امنیت روانی ، خودکارآمدی تحصیلی