تاثیر سبک های رهبری تحول گرا بر رشد و تاب آوری روانی در مواجه با تغییرات سازمانی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر سبک رهبری تحول گرا بر تاب آوری روانی و رشد فردی و حرفه ای کارکنان در مواجهه با تغییرات سازمانی بود. پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان سازمان های دولتی و خصوصی در کرمان بود و نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه هایی شامل مقیاس رهبری تحول گرا براساس آولیویو (۱۹۹۴)، مقیاس تاب آوری روانی (ریچاردسون (۲۰۰۲) و مقیاس رشد فردی و حرفه ای بود. برای تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که سبک رهبری تحول گرا تاثیر مثبت و معناداری بر تاب آوری روانی کارکنان دارد و این تاب آوری به طور غیرمستقیم موجب رشد فردی و حرفه ای کارکنان می شود. همچنین نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که تاب آوری روانی به عنوان یک متغیر میانجی ارتباط میان رهبری تحول گرا و رشد فردی را تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول گرا ، تاب آوری روانی ، رشد فردی و حرفه ای ، تغییرات سازمانی