سیستم های مدیریت دانش پویا ضرورتی اساسی در سازمان های مدرن

مدیریت دانش در اختیار گرفتن دانش کارکنان سازمان و حتی دانش خارج از سازمان و انتشار به هنگام آن برای انجام وظایف موجود در سازمان می باشد که رشد و توسعه بیشتر سازمان را در پی خواهد داشت. عناصر اصلی چرخه مدیریت دانش تولید، سازماندهی، ذخیره، اشتراک و استفاده می باشد. دانش از طرق مختلفی به دست می آید، یا از طریق افرادی که دانش را دارا می باشند و یا از طریق انتشارات مختلف، کنفرانس ها، نشست ها و... به دست می آید. سیستم های مدیریت دانش باید به همه افرادی کمک کند که در فرآیندهای ادراک، ارزیابی و سازماندهی کار مشارکت دارند. از جمله این افراد عبارتند از کارکنان جدید سازمان، مدیران، تحلیل گران سیستم، مشتریان و تهیه کنندگان مواد اولیه که در فرایندهای کاری کل سازمان مشارکت می کنند. سازمان های موفق آن هایی هستند که دانش جدید را در سطح گسترده ای از سازمان توزیع کرده و آن را به سرعت در فناوری ها و محصولات جدید به کارگیرند. این فرایند منجر به خلاقیت، نوآوری و توسعه برتری رقابتی خواهد شد. برای اجرای مدیریت دانش در هر سازمان باید به عواملی از جمله ساختار سازمان، تکنولوژی های موجود در سازمان و فرهنگ سازمانی توجه نمود. سازمان ها برای انتخاب بازار باید از دانش موجود و ایجاد دانش جدید بهره جویند و مدیریت دانش در این امر کمک شایانی به سازمان ها می کند. تجزیه و تحلیل مدیریت دانش موجب شده تا موقعیت کنونی سازمان را دریابیم و بدانیم توسعه در کدامیک از نواحی سازمانی باید انجام گیرد. این امر باعث شده تا در مورد فرایند انتقال دانش و راه های انتقال آن در سازمان اطلاعاتی را کسب کرده و در جهت ارتقا، آسان سازی و بهینه کردن آن پیش برویم. در این مقاله علاوه بر تشریح مطالب فوق به مباحث دیگری در رابطه با مدیریت دانش همچون ابزارها، الزامات، اهداف و چالش های سیستم های مدیریت دانش و در نهایت به ضرورت سیستم های مدیریت دانش پویا برای سازمان های مدرن امروزی و آینده آن پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

چرخه ، دانش ، ابزارهای مدیریت دانش ، فواید مدیریت دانش ، رویکردهای مدیریت ، دانش ، گام های مدیریت دانش ، الزامات مدیریت دانش