حکم حمایت یکپارچه از خانواده طبیعی در اسناد الزام آور جهانی حقوق بشر

احترام و تضمین حقوق بشر توسط بازیگران بین المللی از سال ۱۹۴۸ میلادی و در پرتو اعلامیه جهانی حقوق بشر به رسمیت شناخته شد. خانواده تنها مولفه ای است که در متن اعلامیه و بعدها میثاقین و سایر اسناد حقوق بشری در کنار انسان موضوع حق قرار گرفته است. اما رویکرد منظومه حقوق بین الملل بشر نسبت به آن یکسان نیست بلکه متضمن رویکردهای مختلف و بعضا متضاد است. عمده ترین اختلاف نظر و رویه در معنا و مصادیق خانواده به چشم میخورد برخی نهادها به ادبیات طبیعی خانواده پایبند مانده اند، حال آنکه شماری دیگر بر ضرورت حمایت از اشکال جدید و نوظهور تحت عنوان خانواده تاکید می کنند. همین اختلاف مبنایی، اختصاص حقوق به نهاد خانواده را دشوار ساخته و حتی حمایت از آن را گاه از معنا تهی می سازد. در این میان چند پرسش مطرح می شود؛ نخست آنکه آیا فردگرایی منظومه حقوق بین الملل بشر امکان حمایت از موجودیتی غیر از فرد انسانی را فراهم می کند؟ حمایت از نهاد خانواده به ویژه ارائه تعریفی از آن در نظام حقوق بشر در چارچوب جهان شمولی قابل حصول است یا نسبیت فرهنگی؟ حمایت از نهاد خانواده در نظام بین المللی حقوق بشر چگونه و در چه قالبی ممکن است؟ و در نهایت اینکه نسبت میان حمایت از نهاد خانواده و دکترین امنیت انسانی چیست؟!

کلیدواژه ها:

خانواده ، طبیعی ، مصلحت عالیه ، کودک ، دکترین امنیت انسانی