آثار فسخ قرارداد به علت نقض تعهد در نظام حقوقی ایران و اصول حقوقی قراردادهای اروپایی و اصول قراردادهای تجاری بین المللی

یکی از موضوعات مهم در قراردادها به خصوص در قلمرو قراردادهای بین المللی مسئله انحلال و فسخ قرارداد می باشد، به این دلیل که سرعت و امنیت و صرفه اقتصادی که از فاکتورهای مهم در تجارت بین الملل می باشد با فسخ قرارداد مورد خدشه قرار می گیرند. به دلیل اهمیت این موضوع سعی کردیم که فسخ قرارداد به علت نقض تعهد و آثار آن را در سه سند مهم بین المللی (کنوانسیون بیع بین المللی، اصول قراردادهای تجاری بین المللی و اصول حقوق قرادادهای اروپایی) بررسی کنیم. با مطالعات انجام شده این نتیجه حاصل شد که این اسناد در راستای اصل لزوم وضرورت حفظ و بقای قراردادها، از یک طرف، سعی کردند موارد فسخ را محدود کنند و از طرف دیگر در همان موارد محدود اعمال آن را مقید به شرایطی کنند تا جلوی سوء استفاده احتمالی دارنده حق فسخ را بگیرند همچنین در بعضی از موارد اجازه دادند که طرف مقصر به جبران و اصلاح نقایص اجرای خود بپردازد و یا با دادن تضمین کافی از انحلال بی مورد قرارداد جلوگیری کند. در بحث آثار، فسخ اسناد مذکور تمایل به قهقرایی بودن فسخ دارند در اصول اروپایی هر چند این امر در ابتدا نفی شده ولی با توجه به اینکه در بسیاری از موارد استرداد آنچه را که تا قبل از فسخ قرارداد انجام شده تجویز نموده است ابه این دو سند نزدیک می شود. در مورد اثر فسخ نسبت به اشخاص ثالث این اجماع وجود دارد که فسخ تنها در رابطه میان طرفین موثر است و در ارتباط با اشخاص ثالث، طبق قانون ملی حاکم بر قرارداد رفتار می شود.

کلیدواژه ها:

نقض ، اساسی ، پیش بینی نقض ، آثار نقض ، قهقرایی بودن فسخ