تاثیر رهبری کارآفرین بر عملکرد سازمانی کارکنان با توجه به نقش میانجی انعطاف پذیری استراتژیک و نقش تعدیلگری فرهنگ سازمانی (مطالعه موردی معاونت توسعه مدیریت و منابع دانشگاه علوم پزشکی ایران)

پژوهش پیش رو با هدف تاثیر رهبری کارآفرین بر عملکرد سازمانی کارکنان با توجه به نقش میانجی انعطاف پذیری استراتژیک و نقش تعدیلگری فرهنگ سازمانی در معاونت توسعه مدیریت و منابع دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. پژوهش از نظر ماهیت و روش، از نوع پژوهشهای توصیفی-پیمایشی بوده و با هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان معاونت توسعه و مدیریت منابع دانشگاه علوم پزشکی ایران به تعداد ۷۷۳ نفر بود. حجم نمونه آماری به روش نمونه گیری تصادفی ساده و در دسترس و با استفاده از فرمول کوکران ۲۵۷ نفر تخمین زده شد. ابزار گردآوری دادهها و پرسشنامه بود. روایی محتوایی صوری و روایی سازه تحلیل عاملی تاییدی، روایی همگرا و واگرای ابزار پژوهش بررسی و مورد تایید قرار گرفت و پایایی آن نیز با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی، اندازه گیری و تایید شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش آمار توصیفی و استنباطی و از روش حداقل مربعات جزئی، به وسیله نرم افزارهای SPSS و SmartPLS استفاده شد. نتایج کسب شده از این پژوهش نشان داد رهبری کارآفرین تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد سازمانی و انعطاف پذیری استراتژیک و انعطاف پذیری استراتژیک نیز تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد سازمانی داشت. همچنین انعطاف پذیری استراتژیک در رابطه بین رهبری کارآفرین و عملکرد سازمانی نقش میانجی نداشت ولی فرهنگ سازمانی در رابطه بین رهبری کارآفرین و عملکرد سازمانی نقش تعدیلگر داشت.

کلیدواژه ها:

رهبری کارآفرین ، عملکرد سازمانی ، انعطاف پذیری استراتژیک ، فرهنگ سازمانی