ارزیابی میزان اثر بخشی فناوری اطلاعات نوین در ارتقای نظام یاددهی (یادگیری مطالعه موردی آموزش و پرورش شهرستان میاندوآب)

هدف پژوهش حاضر ارزیابی میزان اثر بخشی فناوری اطلاعات نوین در ارتقای نظام یاددهی- یادگیری در مدارس متوسطه دولتی شهرستان میاندوآب است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه دبیران مدارس متوسطه شهرستان میاندوآب در سال تحصیلی اخیر است که بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه آماری از طریق روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد اسمعیلی و گودرزوند درباره ابعاد فناوری اطلاعات در نظام یاددهی- یادگیری بود که شامل مولفه های به موقع بودن، اطلاعات مربوط بودن، دقیق بودن، واقعی بودن، کافی بودن، سرعت انتقال یادگیری، دقت یادگیری و کاهش هزینه ها است. داده ها با استفاده از آزمونهای همبستگی پیرسون، رگرسیون تک متغیره و تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد فناوری اطلاعات نوین تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای نظام یاددهی- یادگیری دارد؛ به ویژه مولفه های اطلاعات دقیق، به موقع بودن، کافی بودن اطلاعات و افزایش دقت یادگیری بیشترین اثر را بر بهبود فرآیند آموزشی داشتند. بر اساس نتایج، بهره گیری هوشمندانه از فناوری اطلاعات در مدارس می تواند موجب افزایش اثربخشی آموزشی، ارتقای کیفیت تدریس و کاهش هزینه های آموزشی گردد.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات نوین ، اثر بخشی آموزشی ، نظام یاددهی- یادگیری ، آموزش و پرورش ، میاندوآب