نقش ادبیات فارسی در بازیابی هویت ملی و فرهنگی دانش آموزان

ادبیات فارسی به عنوان یکی از غنی ترین سرمایه های فرهنگی و تاریخی ایران، نقشی اساسی در شکل گیری، بازسازی و تقویت هویت ملی و فرهنگی دانش آموزان ایفا می کند. در شرایطی که روند جهانی شدن و تاثیرپذیری نسل جوان از فرهنگ های بیگانه رو به افزایش است، بهره گیری آگاهانه و هدفمند از متون ادبی فارسی می تواند در بازیابی هویت تاریخی، زبان مادری، ارزش های اجتماعی و پیوندهای فرهنگی نقش تعیین کننده ای داشته باشد. روایت های حماسی، شعرهای عرفانی، داستان های اخلاقی و متون منظوم و منثور که حاصل قرن ها تجربه زیست ایرانی اند، بستر مناسبی برای آشنایی دانش آموز با اندیشه های نیاکان، زیبایی های زبان فارسی، و مفاهیم بنیادی همچون وطن دوستی، عدالت، اخلاق و انسان گرایی فراهم می کنند. بررسی متون آثار کلاسیک مانند شاهنامه فردوسی، گلستان سعدی، دیوان حافظ و نیز آثار معاصر از نیما، فروغ فرخزاد و قیصر امین پور نشان می دهد که این آثار نه تنها هویت فردی و اجتماعی را تقویت می کنند، بلکه در تقابل با موج های فرهنگی مهاجم، زمینه ای برای بازتعریف خویشتن تاریخی فراهم می آورند. آموزش ادبیات فارسی در مدرسه اگر با روش های تحلیل فرهنگی، گفت وگوی بین نسلی، و فعالیت های خلاقانه همراه باشد، می تواند ذهن دانش آموز را از وضعیت تقلید فرهنگی به سوی خودآگاهی و افتخار ملی هدایت کند.

کلیدواژه ها:

هویت ملی ، ادبیات فارسی ، آموزش فرهنگی ، خودآگاهی تاریخی