بررسی میزان نقش انگیزش در یادگیری دانش آموزان فتانه گودینی

انگیزش به عنوان یکی از مهم ترین عوامل روان شناختی در فرایند یادگیری، نقش تعیین کننده ای در مشارکت فعال، تمرکز و کیفیت یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. اهمیت این موضوع با توجه به افزایش چالش ها و فشارهای تحصیلی در نظام آموزشی معاصر، بیش از پیش نمایان می شود، زیرا بی انگیزگی می تواند موجب کاهش عملکرد تحصیلی، افت اعتمادبه نفس و کاهش علاقه به یادگیری شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان نقش انگیزش در یادگیری دانش آموزان انجام شد تا ارتباط میان مولفه های انگیزشی و پیشرفت تحصیلی به صورت جامع مورد تحلیل قرار گیرد. روش تحقیق به صورت کیفی، توصیفی و کتابخانه ای انتخاب شد و داده ها از طریق مرور نظام مند منابع علمی و پژوهشی معتبر، شامل مقالات، کتاب ها و گزارش های همایش ها استخراج گردید. سپس، با استفاده از تحلیل محتوای کیفی، مفاهیم و الگوهای مرتبط با انگیزش و یادگیری طبقه بندی و تفسیر شدند. نتایج پژوهش نشان داد که انگیزش درونی، خودکارآمدی، علاقه و احساس معنا در یادگیری، عوامل اصلی موثر بر افزایش کیفیت و پایداری یادگیری هستند، در حالی که فشارهای محیطی، شیوه های تدریس صرفا نمره محور و فقدان حمایت عاطفی می تواند انگیزش را کاهش دهد. یافته ها تاکید دارند که معلمان و مدیران مدارس با ایجاد محیط های آموزشی حمایت گر، ارائه بازخورد مثبت، طراحی برنامه های درسی تعاملی و معنادار و توجه به نیازهای فردی دانش آموزان، می توانند انگیزش تحصیلی را تقویت و یادگیری پایدار را تضمین کنند. این پژوهش بر اهمیت نقش انگیزش به عنوان عامل کلیدی موفقیت تحصیلی و توسعه یادگیری معنادار تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

انگیزش ، یادگیری ، دانش آموز ، خودکارآمدی