حقوق مصرف کننده در حق انصراف و برخورداری از کالای ایمن در قانون تجارت الکترونیک ایران

گسترش تجارت الکترونیک و فراگیر شدن انجام معاملات تجاری با استفاده از ابزارهای الکترونیک موجب مطرح شدن حمایت از حقوق مصرف کننده در دنیای تجارت الکترونیک شد. رشد چشم گیر حمایت از مصرف کننده طی دو قرن اخیر موجب ایجاد حقوقی برای مصرف کننده بوده است که از جمله آن می توان به «حق انصراف» و «حق برخورداری از کالای ایمن» اشاره کرد. ماده ۳۷ قانون تجارت الکترونیکی ایران مصوب ۱۳۸۲، از نهادی تحت عنوان «حق انصراف» نام می برد که پیش از این در فقه و قوانین موضوعه ایران بی سابقه بوده است. این ماده از ماده ۶ دستورالمعل مصوب ۱۹۹۷ اتحادیه اروپا الهام گرفته شده است. در خصوص حمایت از مصرف کننده در برخورداری از کالای ایمن نیز قواعد پراکنده ای وجود دارد و می توان به عمومات مندرج در قانون مدنی رجوع کرد. یافته ها حاکی از آن است که قانون تجارت الکترونیک در زمینه حق ایمنی بودن کالا برای مصرف کننده دارای مقرره نیست و این موضوع ضرورت تدوین یک قانون یا تبصره را در قانون تجارت الکترونیک محسوس می کند. در مقاله حاضر به بررسی این دو حق در قانون تجارت الکترونیک پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

حقوق مصرف کننده ، قانون تجارت الکترونیک ایران ، حق انصراف ، حق برخورداری از کالای ایمن