تاثیر روش تدریس مبتنی بر پروژه و فناوری های نوین بر خودکارآمدی و موفقیت تحصیلی

روش های تدریس مبتنی بر پروژه و فناوری های نوین در سال های اخیر به عنوان رویکردهای نوآورانه در آموزش و پرورش مطرح شده اند که هدف اصلی آن ها ارتقاء مهارت های عملی، تفکر انتقادی و خودکارآمدی دانش آموزان است. پژوهش های مروری نشان می دهند که این روش ها نه تنها محیط یادگیری فعال و مشارکتی ایجاد می کنند، بلکه انگیزه و تعامل دانش آموزان را نیز به طور چشمگیری افزایش می دهند. استفاده از فناوری های نوین در فرآیند یاددهی-یادگیری، از جمله ابزارهای دیجیتال، شبیه سازی ها، پلتفرم های آنلاین و برنامه های آموزشی تعاملی، امکان دسترسی به منابع متنوع و تجربه های یادگیری چندرسانه ای را فراهم می آورد. نتایج مطالعات مختلف نشان می دهند که ترکیب تدریس مبتنی بر پروژه با فناوری های نوین می تواند خودکارآمدی دانش آموزان را تقویت کرده و زمینه موفقیت تحصیلی آن ها را فراهم سازد، زیرا دانش آموزان مهارت های حل مسئله، برنامه ریزی، همکاری و مدیریت زمان را در قالب فعالیت های عملی و پروژه های واقعی تمرین می کنند. با این حال، مولفه هایی مانند آمادگی معلمان، زیرساخت های فناورانه، و طراحی مناسب پروژه ها نقش تعیین کننده ای در اثرگذاری این روش ها دارند. این مقاله مروری با تحلیل یافته های موجود، نشان می دهد که روش تدریس مبتنی بر پروژه همراه با فناوری های نوین، نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی کمک می کند، بلکه به شکل گیری نگرش مثبت نسبت به یادگیری و افزایش اعتماد به نفس تحصیلی دانش آموزان نیز منجر می شود.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر پروژه ، فناوری های نوین آموزشی ، خودکارآمدی دانش آموزان ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری فعال و مشارکتی.