اثربخشی استفاده از فناوری در آموزش ابتدایی

در دهه های اخیر، گسترش فناوری های نوین آموزشی، نظام تعلیم و تربیت را با تحولات گسترده ای مواجه ساخته است. مدارس ابتدایی به عنوان نخستین محیط های رسمی یادگیری، نقش مهمی در بهره گیری از این فناوری ها برای ارتقای کیفیت آموزش و بهبود فرایند یاددهی-یادگیری دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی استفاده از فناوری در آموزش ابتدایی انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر رویکرد کمی بود. جامعه آماری شامل معلمان دوره ابتدایی نواحی آموزش وپرورش شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۰۰ نفر از آن ها انتخاب و پرسش نامه محقق ساخته ای در زمینه میزان استفاده از فناوری و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان در اختیارشان قرار گرفت. روایی پرسش نامه به صورت محتوایی و با نظر متخصصان تایید شد و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۷ برآورد گردید. یافته های حاصل از تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نشان داد که استفاده از فناوری های آموزشی (از جمله نرم افزارهای تعاملی، ویدئوهای آموزشی، تابلوهای هوشمند و ابزارهای یادگیری آنلاین) تاثیر معناداری بر بهبود انگیزه، درک مفاهیم، مشارکت فعال و خودتنظیمی دانش آموزان دارد. همچنین تفاوت معناداری میان میزان اثربخشی فناوری در مدارس مختلف با توجه به سطح دسترسی و توانمندی معلمان مشاهده شد. بر اساس نتایج پژوهش، می توان نتیجه گرفت که تلفیق هدفمند فناوری با برنامه های درسی ابتدایی، عاملی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزشی و یادگیری پایدار دانش آموزان است. بر این اساس، تقویت زیرساخت های فناورانه مدارس و آموزش تخصصی معلمان در حوزه فناوری آموزشی توصیه می گردد.