یادگیری خلاق در آموزش کار و فناوری

هدف این پژوهش مروری–تحلیلی، بررسی ابعاد نظری، آموزشی و کاربردی «یادگیری خلاق در آموزش کار و فناوری» و تحلیل نقش معلمان، فناوری های آموزشی و محیط های یادگیری در تقویت این نوع یادگیری است. با تکیه بر مطالعات انجام شده در حوزه های روان شناسی تربیتی، یادگیری سازنده گرایانه، آموزش فناورانه و خلاقیت آموزشی، تلاش شده است تا چارچوبی مفهومی برای تبیین تعامل میان انسان، فناوری و محیط در فرایند یادگیری خلاق ارائه گردد. داده های پژوهش از طریق تحلیل محتوای متون علمی و مقالات تخصصی گردآوری و در قالب مضامین اصلی سازمان دهی شده است. نتایج نشان می دهد که یادگیری خلاق، فرایندی پویا و چندوجهی است که زمانی تحقق می یابد که معلم نقش تسهیل گر و الهام بخش را بر عهده گیرد، فناوری در خدمت تفکر و طراحی قرار گیرد و محیط یادگیری فرصت تجربه، کاوش و بازآفرینی را برای دانش آموز فراهم سازد. در این میان، درس کار و فناوری به عنوان بستری میان رشته ای، ظرفیت بالایی برای پرورش خلاقیت، نوآوری و مهارت های قرن بیست ویکم دارد. بر اساس یافته ها، بازنگری در نگرش های آموزشی، توانمندسازی معلمان و توسعه ی زیرساخت های فناورانه، پیش شرط های تحقق یادگیری خلاق در مدارس ایران است.

کلیدواژه ها:

یادگیری خلاق ، آموزش کار و فناوری ، معلم خلاق ، مدارس هوشمند ، فناوری آموزشی ، نوآوری آموزشی