چالش هاوفرصت های پیاده سازی هوش مصنوعی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 109
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_2485
تاریخ نمایه سازی: 15 آبان 1404
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی (AI) نه تنها به عنوان یک فناوری، بلکه به عنوان موتور اصلی انقلاب صنعتی چهارم، اکنون در حال بازتعریف بنیادین ساختارها و فرآیندهای اقتصادی، اجتماعی و علمی در سطح جهانی و ملی است. هدف اصلی این مقاله، ارائه یک بررسی جامع و متعادل از فرصت ها و چالش های کلیدی پیش روی سازمان ها، سیاست گذاران و پژوهشگران در مسیر پیاده سازی موفقیت آمیز این فناوری تحول آفرین است.از منظر فرصت، هوش مصنوعی قابلیت های بی سابقه ای را فراهم می کند که مهم ترین آن ها شامل افزایش شدید کارایی و بهره وری از طریق اتوماسیون هوشمند وظایف تکراری و طاقت فرسا (مانند خلاصه سازی متون طولانی یا ایجاد پیش نویس اولیه گزارش ها) است. این امر به نیروی انسانی اجازه می دهد تا تمرکز خود را بر کارهای خلاقانه و استراتژیک بگذارند. ثانیا، AI امکان تحلیل داده های عظیم (Big Data) را در مقیاسی فراهم می کند که از توان محاسباتی و زمانی انسان خارج است؛ این امر منجر به استخراج بینش های عمیق و پیش بینی های بسیار دقیق در حوزه هایی مانند مدیریت ریسک، بازاریابی و پایش محیط زیست می شود. ثالثا، در حوزه های تخصصی نظیر پزشکی (تشخیص تصویربرداری هوشمند) و داروسازی (توسعه سریع واکسن ها)، هوش مصنوعی سرعت نوآوری را به شدت تسریع بخشیده و کیفیت خدمات را ارتقاء می دهد.با این حال، مسیر پیاده سازی مملو از چالش های جدی است. در بعد فنی و زیرساختی، مسائلی چون کمبود داده های باکیفیت و استانداردشده (به ویژه داده های بومی و فارسی)، نیاز به سرمایه گذاری هنگفت در زیرساخت های محاسباتی قوی (مانند واحدهای پردازش گرافیکی پیشرفته) و پیچیدگی یکپارچه سازی سامانه های AI با فرآیندهای قدیمی سازمانی، موانع اصلی به شمار می روند. از منظر اخلاقی و حقوقی، نگرانی های حیاتی شامل سوگیری های پنهان الگوریتمی که می تواند تبعیض های اجتماعی را بازتولید کند، چالش های حفظ حریم خصوصی داده های حساس کاربران، و مسئله شفافیت (Explainability) در مورد نحوه تصمیم گیری مدل های AI، نیازمند تدوین فوری مقررات و نظارت انسانی است. در بعد اجتماعی و نیروی انسانی، خطر جابجایی شغلی و کمبود شدید نیروی متخصص و مهارت دیده، سازمان ها را ملزم به سرمایه گذاری گسترده در بازآموزی و ارتقاء مهارت ها برای پذیرش مدل همکاری انسان-ماشین می سازد. در نهایت، موفقیت در پیاده سازی هوش مصنوعی مستلزم یک رویکرد راهبردی ملی و سازمانی است که در آن، نوآوری فنی با چارچوب های اخلاقی و حقوقی مستحکم و توسعه هدفمند نیروی انسانی همراه شود.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی (AI) ، یادگیری ماشین ، انقلاب صنعتی چهارم ، تحلیل داده های عظیم ، اتوماسیون هوشمند ، اخلاق هوش مصنوعی ، سوگیری الگوریتمی ، امنیت داده ، زیرساخت فناوری ، همکاری انسان-ماشین.
نویسندگان
پریوش ملازهی بخشان
لیسانس آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد سراوان آموزش ابتدایی
سعیده ملازهی بخشان
لیسانس الهیات ومعارف اسلامی دانشگاه سیستان وبلوچستان دبیری دینی وعربی
محمدامین ملازهی بخشان
لیسانس آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان آموزش ابتدایی