بررسی نقش مولفه های اساسی حکمرانی هوشمند در تحقق هوشمندسازی شهر با روش ISM: چالش ها و راهکارها (مطالعه موردی: شهر قوچان)

با گسترش شهرنشینی و پیچیدگی های مدیریتی در شهرهای معاصر، نیاز به استفاده از راهکارهای نوین و هوشمند برای بهبود خدمات شهری و افزایش کارایی منابع بیش از پیش محسوس شده است. شهر هوشمند به عنوان مفهومی نوین، ترکیبی از فناوری های اطلاعات و ارتباطات، داده های کلان و حکمرانی هوشمند است که امکان مدیریت کارآمد زیرساخت ها، خدمات و منابع شهری را فراهم می آورد. شهرداری ها به عنوان نهادهای کلیدی مدیریت شهری، نقش محوری در تحقق شهر هوشمند دارند و توانایی آن ها در به کارگیری فناوری، ایجاد زیرساخت های دیجیتال، مدیریت داده ها و ارتقای مشارکت شهروندان، تعیین کننده موفقیت این فرآیند است. در این تحقیق تلاش شده است تا حرکت به سوی شهرهای هوشمند: راهکارهایی برای چارچوب تبدیل شدن به شهر هوشمند را بررسی کند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی، پیمایشی و همبستگی محسوب می گردد. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه مدیران و کارکنان شهرداری قوچان بودند که انتخاب نمونه آماری براساس جدول مورگان(۱۹۷۹) و به روش غیراحتمالی دردسترس برای تعداد ۷۵۰ نفر، تعداد ۱۲۷ نفر انتخاب گردید. روش جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه برگرفته ازمطالعه کومار و همکاران(۲۰۱۸) بوده است. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده از جمع آوری داده ها استفاده از تکنیک F-AHPو نرم افزار Expert Choice استفاده شده است نتایج نشان داد،عامل انسانی(شهروندی) با وزن نسبی ۵۵۳/۰ در رتبه اول و پس ازآن عامل دولتی(حکومتی) با وزن نسبی ۴۴۷/۰ در رتبه دوم اهمیت قرار دارد. عامل حمل و نقل هوشمند با وزن نسبی ۴۸۸/۰ در رتبه اول و پس ازآن عامل مردم هوشمند با وزن نسبی ۳۱۱/۰در رتبه دوم و عامل زندگی هوشمند با وزن نسبی ۲۰۱/۰ در رتبه سوم اهمیت قرار دارد. همچنین نتایج نشان داد اقتصاد هوشمند با وزن نسبی ۳۶۹/۰ در رتبه اول و پس ازآن عوامل محیط هوشمند با وزن نسبی ۳۲۴/۰ در رتبه دوم و عامل امنیت هوشمند با وزن نسبی ۳۰۶/۰ در رتبه سوم اهمیت قرار دارد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، تحلیل شاخص ها ، تبیین راهبردهای تحقق هوشمندسازی شهری