تاثیر محدودیت های سنتی برنامه های تربیت بدنی بر خلاقیت و انگیزش دانش آموزان

برنامه های تربیت بدنی مدارس به عنوان بخشی اساسی از نظام آموزشی، نقش مهمی در توسعه مهارت های جسمانی، اجتماعی و روانی دانش آموزان ایفا می کنند. با این حال، محدودیت ها و رویکردهای سنتی در طراحی و اجرای این برنامه ها، می تواند اثرات منفی بر انگیزش و خلاقیت دانش آموزان داشته باشد. پژوهش های اخیر نشان می دهند که تمرکز صرف بر آموزش مهارت های حرکتی پایه، رقابت فردی و رعایت قواعد ثابت، ضمن محدود کردن تجربه های نوآورانه، ممکن است به کاهش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان منجر شود و فرصت توسعه تفکر خلاق و مهارت های حل مسئله آنان را محدود سازد. این مقاله مروری با تحلیل مطالعات موجود، تلاش دارد تا ارتباط بین محدودیت های برنامه های سنتی تربیت بدنی و تاثیر آن بر خلاقیت و انگیزش دانش آموزان را بررسی کند و ضمن شناسایی چالش ها، راهکارهایی نوین و مبتنی بر فعالیت های مشارکتی، بازی های خلاقانه و آموزش انعطاف پذیر ارائه دهد. نتایج نشان می دهند که بازاندیشی در اهداف، محتوا و روش های تربیت بدنی می تواند انگیزه دانش آموزان را افزایش داده، خلاقیت آنان را تقویت کرده و تجربه یادگیری مثبت، مشارکتی و معناداری فراهم کند. این پژوهش اهمیت طراحی برنامه های تربیت بدنی منعطف، خلاق و دانش آموزمحور را برای تحقق اهداف توسعه همه جانبه دانش آموزان برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، برنامه های سنتی ، انگیزش دانش آموزان ، خلاقیت ، آموزش مشارکتی ، توسعه مهارت های نوآورانه