تحلیل احساس امنیت معلمان نسبت به ابزارهای ترکیبی حضوری و آنلاین

هدف: هدف این مقاله، تحلیل عمیق احساس امنیت شغلی و روانی معلمان نسبت به استفاده از ابزارها و پلتفرم های آموزشی ترکیبی (مبتنی بر مدل حضوری و آنلاین) است. با گسترش فناوری های آموزشی، مدل های ترکیبی به بخش جدایی ناپذیر آموزش تبدیل شده اند، اما میزان پذیرش و کارایی آن ها به شدت تحت تاثیر امنیت روانی و حرفه ای کاربران اصلی، یعنی معلمان، قرار دارد.روش شناسی: این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی، مبتنی بر مرور متون و چارچوب های نظری موجود در زمینه امنیت سایبری، حریم خصوصی داده ها، استرس شغلی، و پذیرش فناوری توسط معلمان، به بررسی ابعاد مختلف امنیت می پردازد. مدل های ترکیبی آموزش و ابزارهای مرتبط (مانند LMSها، سامانه های آزمون آنلاین، و ابزارهای تعاملی) از منظر سه بعد اصلی امنیت: ۱. امنیت داده ها و حریم خصوصی، ۲. امنیت شغلی (احساس تسلط و کارآمدی)، و ۳. امنیت روانی (کاهش استرس و فرسودگی شغلی) تحلیل شده اند.یافته های کلیدی: نتایج تحلیل نشان می دهد که عدم امنیت معلمان در حوزه ی ابزارهای ترکیبی، عمدتا ناشی از عوامل متعددی است. از جمله این عوامل می توان به ترس از نقض حریم خصوصی و امنیت داده های آموزشی، نگرانی در مورد فقدان مهارت های کافی و عدم پشتیبانی فنی موثر (امنیت شغلی)، و افزایش فشار کاری و مرزهای محو شده بین زندگی شخصی و حرفه ای (امنیت روانی) اشاره کرد. احساس بیگانگی دیجیتال و عدم اعتماد به پایداری سیستم ها نیز از موانع کلیدی هستند.نتیجه گیری: ایجاد یک سیستم آموزشی ترکیبی موفق و پایدار نیازمند رویکردی چندبعدی است که صرفا بر ابعاد فنی تمرکز نکند، بلکه ابعاد انسانی و روانی امنیت را در اولویت قرار دهد. ارائه آموزش های تخصصی، ایجاد سیاست های واضح حریم خصوصی، و فراهم کردن زیرساخت های فنی قابل اطمینان و پشتیبانی مداوم، برای افزایش اعتماد و احساس امنیت معلمان حیاتی است.

کلیدواژه ها:

امنیت معلمان ، آموزش ترکیبی ، ابزارهای آنلاین ، امنیت روانی ، امنیت شغلی ، حریم خصوصی داده ها ، پذیرش فناوری.