یادگیری مبتنی برپروژه دردرس کاروفناوری؛پلی میان آموزش ومهارت

یادگیری مبتنی بر پروژه یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که با محوریت تجربه، عمل و حل مسئله، پیوندی موثر میان آموزش نظری و مهارت های عملی برقرار می سازد. در درس کار و فناوری، این روش می تواند بستری پویا برای پرورش تفکر خلاق، روحیه ی کار گروهی، مسئولیت پذیری و مهارت های فنی دانش آموزان فراهم آورد. در یادگیری مبتنی بر پروژه، دانش آموزان به جای دریافت منفعلانه ی مطالب، درگیر انجام پروژه هایی واقعی و کاربردی می شوند که با زندگی روزمره و نیازهای جامعه ارتباط مستقیم دارد. این فرآیند باعث می شود یادگیری از حالت حافظه محور به تجربه محور تبدیل شود و دانش آموزان بتوانند دانش خود را در عمل به کار گیرند.به کارگیری این رویکرد در درس کار و فناوری موجب می شود تا دانش آموزان ضمن یادگیری مفاهیم علمی، مهارت های فنی، مدیریتی و ارتباطی را نیز بیاموزند. همچنین، مشارکت فعال در طراحی و اجرای پروژه ها حس اعتمادبه نفس، خلاقیت و کارآفرینی را در آنان تقویت می کند. از سوی دیگر، معلمان نیز در این فرایند نقش راهنما و تسهیل گر را بر عهده دارند و به جای انتقال مستقیم دانش، مسیر یادگیری را هدایت می کنند. در نهایت، یادگیری مبتنی بر پروژه پلی میان آموزش نظری و مهارت های عملی ایجاد می کند و زمینه ساز تربیت نسلی توانمند، خلاق و آماده ی ورود به دنیای واقعی کار و زندگی می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، کار و فناوری ، مهارت آموزی ، خلاقیت ، آموزش عملی ، کار گروهی ، کارآفرینی ، یادگیری تجربی