مطالعه و بررسی مفهوم کشاورزی شهری در طراحی منظر به منظور بهبود کیفیت زندگی شهری

با رشد فزاینده شهرنشینی و محدود شدن منابع طبیعی در محیطهای شهری، توجه به توسعه پایدار و کیفیت زندگی (QOL) بیش از پیش اهمیت یافته است. یکی از رویکردهای نوین و چندمنظوره برای پاسخگویی به این نیاز، بهره گیری از کشاورزی شهری در طراحی منظر شهری است. این تحقیق با هدف بررسی نقش کشاورزی شهری به عنوان بخشی از طراحی منظر چند منظوره در ارتقای کیفیت زندگی ساکنان شهرها، به ویژه در جوامع بسته انجام شده است. روش تحقیق بر پایه رویکرد توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات پژوهش بوده و با تحلیل تجارب بین المللی موفق در زمینه کشاورزی شهری، چارچوبی مفهومی برای بهره گیری از این ظرفیت در طراحی منظر شهری ارائه می دهد. کشاورزی شهری به عنوان رویکردی چندکارکردی علاوه بر تولید غذا، مزایایی چون افزایش تنوع زیستی، بهبود تعاملات اجتماعی، کاهش آثار جزیره گرمایی، بازیافت پسماند، ارتقاء زیبایی بصری و توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی ساکنان را فراهم می آورد. نتایج مطالعه نشان می دهد که تلفیق کشاورزی شهری با طراحی منظر می تواند به بهبود ملموس شاخص های کیفیت زندگی در جوامع محصور منجر شود و همزمان پاسخی پایدار به چالش های زیست محیطی و اقتصادی شهرها باشد. از این منظر، طراحی منظر چند منظوره با محوریت کشاورزی شهری نه تنها پاسخگوی نیازهای زیباشناختی و عملکردی شهرها است بلکه به عنوان ابزاری راهبردی در جهت تحقق شهرهای قابل زیست تاب آور و عدالت محور نیز عمل می کند.

کلیدواژه ها:

طراحی منظر چند منظوره ، کشاورزی شهری ، کیفیت زندگی (QOL) ، اجتماعات محصور ، توسعه پایدار شهری