تحلیل ظرفیت گردشگری سبز شهری به منظور حفظ محیط زیست (مورد مطالعه: شهر آمل)

این مقاله به بررسی راهکارهای مدیریت گردشگری در شهر آمل با هدف حفظ محیط زیست می پردازد. با تحلیل وضعیت فعلی گردشگری و تاثیرات آن بر محیط زیست، راهکارهای موثر برای توسعه پایدار و کاهش آسیب های محیط زیستی ارائه شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف بنیادی و روش تحقیق به کار رفته در آن، روش کیفی نظریه پردازی است. در این تحقیق با استفاده از نمونه گیری هدفمند، از ۵۰ خبرگان حوزه مدیریت و برنامه ریزی شهری، گردشگری و مدیریت محیط زیست به عنوان مشارکت کنندگان در مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شده است. مطابق با یافته های تحقیق، کدگذاری ها با استفاده از رهیافت نظام مند استراوس و کوربین صورت گرفتند که در نهایت، ۱۲۲ گزاره مقدماتی استخراج شدند. با سیر یک رویکرد استقرایی حرکت از جزء به کل، گزاره های استخراج شده در قالب ۸۳ کد باز، ۴۹ کد محوری و ۲۰ کد انتخابی دسته بندی شدند. از نتایج تحقیق حاضر می توان به نقش موثر هر یک از عوامل تاثیرگذار در توسعه گردشگری شهری پایدار و حفاظت از محیط زیست اشاره کرد که در قالب مفهوم گردشگری شهری سبز مطرح می گردند. در واقع، گردشگری شهری سبز می تواند ضمن توسعه گردشگری شهری، پایدار از محیط زیست نیز محافظت نماید و انتظار می رود که مولفه های این نوع از گردشگری بتوانند متضمن رویکردهای گردشگری پایدار و مسئولانه بوده و راهبرد گفتمانی موثری را ایجاد نمایند. نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی هوشمندانه و مشارکت فعال ذینفعان نقش کلیدی در حفظ منابع طبیعی و ارتقاء کیفیت زندگی شهری دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت گردشگری ، محیط زیست ، توسعه پایدار ، شهر آمل ، گردشگری سبز