عدالت محیط زیست در طراحی محیط و منظر: مروری مبتنی بر علم سنجی

عدالت محیط زیست (EJ) به معنای برخورداری از مواهب طبیعی بر مبنای توزیع برابر تفسیر می شود. این مفهوم در محیط و منظر در راستای طراحی برای خلق مکان های سالم دنبال می شود. سیاست گذاری های نادرست، محرومیت های اقلیتی، آلودگی های هوا و آب، اراضی تخریب یافته و تغییرات اقلیمی از مهمترین مسائل نابرابری زیست محیطی در این حوزه به شمار می روند. بنابراین دستیابی به اصول پایه ای و کاربردهای عملی مفهوم عدالت محیط زیست به عنوان موضوعی میان رشته ای و نوظهور در حوزه محیط و منظر لازم و ضروری می باشد. هدف از این مقاله مرور روند مطالعاتی و بررسی روابط معنادار در ادبیات موضوعی عدالت محیط زیست به منظور ارائه یک نمای کلی، چشم اندازی از مهمترین موضوعات و بینش عمیق تر در رابطه با شیوه ها و ابزارهای برنامه ریزی و طراحی محیط و منظر در زمینه عدالت محیط زیست است.

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، تغییرات اقلیمی ، محیط و منظر ، عدالت محیط زیست