بهینه سازی مدیریت عملیات پرواز با استفاده از فناوری های نوین: مطالعه موردی در فرودگاه فرانکفورت آلمان

مدیریت عملیات پرواز یکی از ارکان حیاتی در صنعت حمل و نقل هوایی به شمار میرود و نقش مهمی در تضمین ایمنی، بهینه سازی منابع، کاهش تاخیرات و افزایش بهره وری سیستم های هوایی دارد. با افزایش ترافیک هوایی و پیچیده تر شدن تعامل بین اجزای مختلف، عملیات نیاز به استفاده از فناوری های نوین در مدیریت این فرآیندها بیش از پیش احساس می شود. در این مقاله ضمن بررسی اجزای کلیدی عملیات پروازی شامل برنامه ریزی، پرواز، تخصیص ناوگان و خدمه، مدیریت صف پرواز و عملیات زمینی، به نقش سیستم های هوشمند مانند سیستم های پشتیبان تصمیم گیری (DSS)، سامانه های مدیریت پرواز (FMS)، و الگوریتم های هوش مصنوعی در بهبود فرآیندهای مذکور پرداخته می شود. در ادامه، یک مطالعه موردی از فرودگاه بین المللی فرانکفورت آلمان ارائه شده است. این فرودگاه با بهره گیری از فناوری های پیشرفته مانند سیستم هماهنگی تصمیم گیری مشارکتی (A-CDM) و تخصیص پویا دروازه های پرواز، توانسته است زمان های آماده سازی هواپیما را کاهش داده و بهره وری عملیاتی را بهبود بخشد. داده های مربوط به عملکرد ۱۰۰۰ پرواز مورد تحلیل قرار گرفته و با استفاده از شبیه سازی و مدل سازی تاثیر فناوری های مذکور بر کاهش تاخیرات و افزایش بهره وری بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی صحیح سیستم های هوشمند و استفاده از داده های بلادرنگ می تواند منجر به کاهش تاخیرات عملیاتی تا ۱۲ درصد و کاهش زمان آماده سازی پرواز تا ۹ دقیقه در هر سیکل عملیاتی شود. در پایان، پیشنهادهایی برای توسعه این مدل در سایر فرودگاه های پرتردد ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

مدیریت عملیات پرواز ، حمل و نقل هوایی ، سیستم های پشتیبان تصمیم ، بهینه سازی زمان ، تاخیر پرواز