بررسی تاثیر سیستم های هوشمند حمل و نقل بر توسعه پایدار شهری: چالش ها و راهکارها (مطالعه موردی: شهر تهران)

این مقاله با بررسی نقش سیستمهای هوشمند حمل و نقل ITS در تحقق توسعه پایدار شهری در کلانشهرها به ویژه تهران، به تبیین ابعاد مختلف این تاثیر گذاری و شناسایی چالشهای پیاده سازی ITS می پردازد. مقدمه با اشاره به اهمیت توسعه پایدار شهری و نقش حیاتی سیستم حمل و نقل، ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی و ظهور ITS را به عنوان راهکاری نوآورانه مطرح می کند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی جامع تاثیرات ITS بر ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی توسعه پایدار شهری در کلانشهر تهران، شناسایی چالشهای پیاده سازی و ارائه راهکارهای عملی است. روش شناسی تحقیق با رویکرد توصیفی تحلیلی و استفاده از روش ترکیبی کمی و کیفی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ITS در مناطق برخوردارتر تهران تاثیر مثبتی بر کاهش ترافیک، زمان سفر و آلودگی هوا داشته و منجر به افزایش رضایت شهروندان شده است. با این حال سطح بهره برداری از ITS در مناطق مختلف تهران متفاوت بوده و مناطق جنوبی و حاشیه ای از زیرساخت های کمتری برخوردارند. مهمترین چالش های پیاده سازی شامل کمبود بودجه، ناهماهنگی بین دستگاه ها، ضعف در آموزش عمومی، مشکلات فنی و عدم تدوین سیاست های یکپارچه است. نتیجه گیری بر نقش مهم و در دستیابی به توسعه پایدار شهری تاکید دارد، اما بیان می کند که این پیشرفت ها به صورت یکنواخت توزیع نشده و نیازمند توجه به عدالت فضایی و رفع چالش های اجرایی و مدیریتی است. راهکارهای پیشنهادی شامل تدوین سیاست های یکپارچه توسعه زیرساخت ها در مناطق کمتر برخوردار، ارتقاء آگاهی عمومی، تقویت مشارکت بخش خصوصی، استفاده از تحلیل کلان داده ها، نظارت مستمر بر عملکرد سیستم ها و توسعه حمل و نقل اشتراکی و پاک می باشد. این پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردی یکپارچه و بین بخشی برای تحقق توسعه پایدار شهری از طریق حمل و نقل هوشمند تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سیستمهای هوشمند حمل و نقل ، توسعه پایدار شهری ، پیاده سازی ITS ، پایداری شهری ، کلانشهر تهران ، ITS