رابطه بین آموزش فرهنگ احترام به تنوع قومیت، زبان، مذهب و کاهش تعارض در مدرسه

در جوامع چندفرهنگی و متنوع یکی از چالشهای اساسی نظامهای آموزشی ایجاد فضایی مبتنی بر احترام، پذیرش و تعامل سازنده میان دانش آموزان با پیشینه های مختلف قومی، زبانی و مذهبی است. آموزش فرهنگ احترام به تنوع نه تنها ابزاری برای شناخت دیگران، بلکه زمینه ساز همزیستی مسالمت آمیز، کاهش تعارضات بین فردی و تقویت سرمایه اجتماعی در سطح مدرسه و جامعه است. شهرستان سنندج به عنوان یکی از مناطق چندقومیتی و دارای تنوع زبانی و مذهبی در غرب ایران، نمونه ای بارز از جامعه ای است که لزوم توجه به آموزش های فرهنگی در آن بیش از پیش احساس می شود. وجود اقوام کرد، فارس و سایر گروه های قومی در کنار تنوع در زبان های گفتاری و گاه تفاوت های مذهبی شرایطی را رقم زده که در صورت فقدان آموزش های هویت محور و پذیرش گر، زمینه تعارض، تبعیض یا طرد اجتماعی در محیط های آموزشی می تواند افزایش یابد. در چنین بستری، آموزش اصولی و نظام مند فرهنگ احترام به تفاوت ها و تنوع ها می تواند به عنوان راهکاری موثر برای کاهش سوگیری ها، ارتقاء همدلی و درک متقابل و در نهایت پیشگیری از بروز تعارضات در مدارس عمل کند. از طرفی، نهادینه سازی این نوع آموزش ها در برنامه های درسی، سبک مدیریتی مدارس و همچنین تعامل معلمان با دانش آموزان، نیازمند شناخت عمیق از بافت فرهنگی و اجتماعی منطقه است. بدین ترتیب، بررسی رابطه میان آموزش فرهنگ احترام به تنوع و میزان بروز تعارض در مدارس منطقه سنندج می تواند چشم اندازی روشن برای سیاستگذاری های آموزشی و تربیتی در مناطق مشابه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، قومیت ، مذهب