تاثیر تکنولوژی و فناوریهای دیجیتال بر پایداری، هوشمندی و انسان محوری در معماری معاصر

به بررسی در دهه های اخیر پیشرفت های فناورانه موجب دگرگونی بنیادین در فرآیندهای طراحی، ساخت، و مفهوم پردازی معماری شده اند. معماری که پیشتر عمدتا بر مبانی زیبایی شناسی سنتی و تجربه گرایی استوار بود، اکنون به حوزه ای میان رشته ای با تعامل گسترده با علوم رایانه، مهندسی طراحی دیجیتال، و داده محور تبدیل شده است. این مقاله با رویکرد تحلیلی و تطبیقی، تاثیر فناوری های نوین از جمله طراحی پارامتریک، چاپ سه بعدی، واقعیت مجازی، و هوش مصنوعی بر معماری معاصر می پردازد. هدف اصلی تبیین نقش این فناوری ها در تحول مفهومی، معماری، ارتقاء کیفیت اجرایی، و بازتعریف تجربه فضایی انسان در محیط های مصنوع است. مقاله با بهره گیری از منابع معتبر فارسی و بین المللی ضمن تحلیل نمونه های عملی و نظری به بررسی چالش ها و فرصت های ناشی از همگرایی فناوری و معماری پرداخته و چشم انداز آینده این تعامل را ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

معماری معاصر ، فناوری های نوین ، هوش مصنوعی ، طراحی دیجیتال ، معماری اسلامی ، پایداری و تکنولوژی ، پایداری و تکنولوژی ، پایداری و تکنولوژی ، شهر هوشمند