نقش زیرساخت های حمل و نقل جاده ای در توسعه پایدار شهری با نگاهی به پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی

گسترش روزافزون شهرنشینی و افزایش تقاضا برای جابه جایی درون شهری جایگاه زیرساخت های حمل و نقل جاده ای را در فرآیند توسعه شهری به طرز چشمگیری ارتقا داده است. با این حال، توسعه این زیرساخت ها در بسیاری از موارد بدون در نظر گرفتن اثرات اجتماعی و زیست محیطی صورت می گیرد و چه بسا خود به یکی از چالش های اصلی پایداری شهری بدل می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش زیرساخت های حمل و نقل جاده ای در تحقق توسعه پایدار شهری با تمرکز ویژه بر پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی آن انجام شده است. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع اسنادی و تحلیل محتوای پژوهش های پیشین صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که اگرچه زیرساخت های جاده ای می توانند نقش مهمی در ارتقاء دسترسی و بهره وری شهری داشته باشند، اما در غیاب ارزیابی های پیشین و طراحی های مبتنی بر اصول، پایداری موجب گسترش نابرابری، فضایی تضعیف انسجام اجتماعی و آسیب به محیط زیست می شوند. در پایان، راهکارهایی نظیر ارزیابی پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی پیش از اجرا، طراحی سبز و یکپارچه سازی سیاست های حمل و نقل با برنامه ریزی شهری پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

زیرساخت های حمل و نقل ، حمل و نقل جاده ای ، توسعه پایدار شهری ، پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی