تعیین پیشرانهای موثر بر توزیع نابرابر خدمات شهری با رویکرد عدالت فضایی(مورد مطالعه:شهر شهرکرد)

نیاز به عدالت در شهر یک نیاز عینی است که انسان در طول تاریخ همواره به دنبال آن بوده است. عدالت فضایی نوعی عدالت اجتماعی است که به همه حقوق مساوی برای دسترسی یا استفاده از منابع فضایی را میدهد. از عوامل مهمی که باید در جهت اجرای عدالت فضایی در برنامه ریزی برای شهرها رعایت گردد توزیع مناسب خدمات شهری و استفاده بهینه از فضا است و شناسایی عوامل موثر بر نحوه توزیع خدمات شهری با استفاده از شاخصهای اجتماعی،اقتصادی کالبدی،سیاسی مدیریت شهری حقوق شهری به برنامه ریز در جهت ایجاد تعادل و کاهش نابرابری در توزیع خدمات شهری کمک شایانی خواهد کرد. هدف کلی این تحقیق مبتنی بر ایجاد برابری در توزیع خدمات شهری در محلات شهری شهر کرد.است تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی و علی است و برای تعیین عوامل موثر بر نابرابری فضایی در محلات شهری شهر کرد از روش دلفی استفاده شد همچنین پس از مشخص شدن عوامل در نرم افزار MICMAC اقدام به شناسایی روابط متغیرها میزان اثرگذاری،آنها اولویت بندی هر یک از متغیرها و در نهایت ارائه راهکارهای مناسب جهت کاهش نابرابری در توزیع خدمات شهری شد نتایج نشان داد عدم توجه طرح جامع شهری به رعایت اصل عدالت توزیعی در تامین خدمات شهری، عدم نظارت بر عملکرد مدیریت شهری در پخشایش خدمات شهری جایگاه نامشخص عدالت فضایی در نظام اداری و اجرایی فقدان رویکرد عدالت فضایی در طرح جامع و تفصیلی،شهر عدم انطباق برنامه ها و طرحهای مدیریت شهری با پیشنهادهای طرح جامع دارای بیشترین تاثیرگذاری در توزیع نابرابر خدمات شهری در محلات شهری شهرکرد هستند.

کلیدواژه ها:

عدالت ، فضایی ، توزیع خدمات شهری ، نابرابری فضایی ، شهر کرد