بررسی تاثیر هوشمند سازی آموزش در شهرهای هوشمند

هوشمند بودن شهرها یا،جوامع مسئله ای است بسیار پیچیده و گسترده که به عنوان فرآیندی بی پایان پویا و در عین حال ناپایدار در نظر گرفته می شود. شهرهای هوشمند با جمع آوری و تحلیل داده های متنوع و بهره گیری از فناوریهای ارتباطات و فناوری اطلاعات، تلاش می کنند خدمات و سرویسهای کارآمد و موثری را برای شهروندان فراهم سازند. در دنیای امروز فناوری اطلاعات و ارتباطات نقش حیاتی در بهبود فرآیندهای آموزشی و تدریس ایفا می کنند و با سرعت قابل توجهی در حال توسعه هستند؛ به گونه ای که نقش آنها در ارتقاء سطح تحصیلی دانش آموزان هر روز اهمیت بیشتری پیدا می کند. روش شناسی این پژوهش بر پایه مروری اسنادی و مطالعات کتابخانه ای استوار است که در حوزه توسعه پایدار، اجتماعی شهر هوشمند و آموزش با فناوریهای نوین صورت گرفته است. در این مطالعه، با تحلیل و بررسی بیش از ۵۰ مقاله و منبع اصلی مرتبط داده ها و اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری کرد. جست وجوهای انجام شده در این راستا، موجب گردآوری اطلاعاتی که نقش آموزش هوشمند را تنها محدود به ارتقای سطح علمی و فناوری نمی دانند بلکه آن را در شکل گیری شهرهای پایدار هوشمند و توسعه یافته در نظر می گیرند. در این زمینه لازم است به چالشهای مربوط به زیرساخت ها، فناوری آموزش دیجیتال و ضرورت تدوین سیاست های راهبردی نیز توجه ویژه شود؛ چالشهایی که در آینده باید برطرف شوند تا بهره برداری حداکثری از امکانات و فرصت های آموزش هوشمند صورت گیرد. در نهایت می توان نتیجه گرفت که آموزش هوشمند به عنوان روشی اثربخش در تحقق اهداف شهرهای هوشمند باعث آمادگی و توانمندسازی شهروندان برای مشارکت فعال در توسعه پایدار شهری می شود. بهره برداری موثر و بهینه از فناوری های نوین در آموزش نوید بخش آینده ای روشن تر برای جوامع شهری است؛ آینده ای که در آن، توسعه فناوری و آموزش همزمان موجبات بهبود کیفیت زندگی، عدالت آموزشی و توسعه انسانی را فراهم می آورد و شهرهای هوشمند را به مراکزی سرشار از فرصت و بهره وری تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، شهر هوشمند ، آموزش نوین ، فناوریهای جدید