تحلیل پیامدهای زیست محیطی حمل و نقل شهری و ارائه راهکارهای مبتنی بر اصول برنامه ریزی شهری برای کاهش آن

در دهه های اخیر عواملی همچون رشد شتابان، جمعیت، گسترش مهاجرت و فرایند صنعتی از مهمترین علل بروز آلودگی های زیست محیطی، تخریب منابع طبیعی و شکل گیری ناهنجاری های اجتماعی به شمار می آیند. با افزایش استفاده از وسایل نقلیه موتوری و رشد بیرویه تعداد خودروها، به ویژه خودروهای وابسته به سوخت های فسیلی، پیامدهای زیست محیطی سامانه حمل و نقل شهری بیش از پیش نمایان شده است. این وسایل نقلیه با تولید آلاینده هایی همچون صدا، بو، لرزش و انتشار گازهای ناشی از سوخت های آلوده و بنزین های سرب، دارای نقش قابل توجهی در تشدید آلودگی محیط زیست ایفا می کنند؛ به گونه ای که بخش قابل توجهی از تغییرات اقلیمی به آلاینده های ناشی از حمل و نقل نسبت داده می شود. در حال حاضر، یکی از چالش های اساسی شهرهای بزرگ، ساماندهی و بهینه سازی سامانه حمل و نقل شهری است. ناکارآمدی و کمبود زیرساخت های لازم در این حوزه، به ویژه در بخش حمل و نقل زمینی و همچنین استفاده فزاینده از وسایل نقلیه موتوری با سوخت های فسیلی، موجب افزایش آلاینده هایی نظیر گازهای گلخانه ای، صدا، لرزش و ترکیبات مضر شیمیایی شده که نقش موثری در تخریب منابع طبیعی و تغییرات اقلیمی ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی پیامدهای زیست محیطی ناشی از حمل و نقل شهری، بر اهمیت اصلاح ساختار سامانه های حمل و نقل، توسعه حمل و نقل عمومی، استفاده از سوخت های پاک و حذف خودروهای فرسوده تاکید دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که برنامه ریزی موثر شهری در حوزه حمل و نقل، نقش کلیدی در کاهش آلاینده ها و ارتقای کیفیت زندگی شهری دارد.

کلیدواژه ها:

آلاینده ، آلودگی ، حمل و نقل شهری ، محیط زیست