بررسی نقش برنامه ریزی منطقه ای بر کاهش فقر و اعتدال بخشی به سطح درآمد جمعیت

در ادبیات و متون شهرسازی فقر به حدی مشکل پایهای تصور شده که عده ای آن را قویترین و عمومی ترین مصیبت بشر میدانند. اندیشمندان زمینه بحث درباره فقر را بسیار گسترده میدانند و در این میان برنامه ریزی منطقه ای نقشی تحول آفرین در بهبود کیفیت زندگی و مسئولیت مهمی برای مقابله با فقر دارد. همچنین برنامه ریزی منطقه ای این پتانسیل را دارد که فقر جوامع را با دسترسی مردم به خدمات امکانات رفاهی و فرصتهای اقتصادی کاهش دهد. هدف برنامه ریزی منطقه ای توسعه و کاهش نابرابری هاست لازمه ی برنامه ریزی منطقه ای شناسایی جایگاه مناطق نسبت به یکدیگر به لحاظ توسعه است از این رو در این مقاله با روش تحقیق،اسنادی ضمن بررسی مفاهیم پایه ای برنامه ریزی منطقه ای، فقر و رویکردهای تحلیلی فقر،شهری در پی شناخت چگونگی عملکرد برنامه ریزی منطقه ای در جهت افزایش سطح درآمد و کاهش فقر میباشد و در انتها راهکارهایی در جهت بهبود فقر و ارتقای سطح درآمد جمعیت ارائه میشود.

کلیدواژه ها:

نابرابری منطقه ای توسعه منطقه ، ای اعتدال بخشی ، فقر ، درآمد