بازطراحی جداره خیابان ولیعصر تهران با رویکرد کربن خنثی

در دنیای معاصر با توجه به روند رو به رشد جمعیت شهری و تحولات سریع در ساختارهای شهری چالشهای محیط زیستی به ویژه تغییرات اقلیمی یکی از مهمترین مسائل پیشروی جوامع بشری است. افزایش غلظت گازهای گلخانه ای به ویژه دی اکسید کربن، که ناشی از فعالیت های مختلف انسانی نظیر صنعت، حمل و نقل و تولید انرژی است، موجب تغییرات شدید در وضعیت اقلیمی زمین شده است. مصرف انرژی گرچه لازمه پیشرفت اقتصادی جوامع است، ولی مصرف رو به افزایش آن معضلات زیست محیطی را نیز در پی داشته است که از جمله مهمترین آنها می توان به آلودگی هوا اشاره کرد که به دلیل انتشار و نشت گازهای ناشی از احتراق سوخت های فسیلی است. طبق تعریف استاندارد کیفیت هوا وجود و پخش یک یا چند آلاینده اعم از جامد، مایع، گاز، تشعشع پرتوزا و غیر پرتوزا در هوای آزاد به مقدار و مدتی که کیفیت هوا را برای انسان و محیط زیست زیان آور کند، آلودگی هوا نامیده می شود. مونواکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن، هیدروکربن ها، اکسیدهای گوگرد، دی اکسید کربن، ذرات معلق در هوا و اوزون مهمترین آلاینده های هوا هستند. از میان گازهای گلخانه ای، دی اکسید کربن مهمترین آنهاست. حدود ۶۰ درصد از آثار گلخانه ای ناشی از فعالیت بشر به انتشار دی اکسید کربن مربوط می شود. شهرها به عنوان مراکز اصلی تولید دی اکسید کربن نقش کلیدی در بحران تغییرات اقلیمی دارند. انتشار کربن از دو بخش اصلی شهری یعنی حمل و نقل و ساختمان ها منشا می گیرد. در حالی که بسیاری از شهرهای دنیا برنامه های مشخصی برای رسیدن به کربن خنثی دارند، تهران همچنان با چالش های زیادی در این زمینه مواجه است. این تحقیق به بررسی راهبردهای کاهش انتشار کربن در این دو حوزه و میزان تاثیر آنها در دستیابی به شهر کربن خنثی می پردازد که موضوعی بروز در سطح بین الملل می باشد. خیابان ولیعصر یکی از مهمترین معابر تهران است که به دلیل حجم بالای ترافیک و آلودگی هوا، نیاز به بازطراحی و بهینه سازی دارد. پژوهش حاضر نشان می دهد که تحقق اهداف توسعه پایدار در محدوده ولیعصر - طالقانی نیازمند برنامه ریزی چندلایه و بین بخشی است، برنامه ای که ضمن پاسخگویی به بحران های زیست محیطی، بتواند زمینه ای برای بازتعریف نقش خیابان به عنوان یک فضای زنده شهری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فضای شهری ، جداره ، خیابان ، کربن خنثی ، توسعه پایدار