فرم شهری همساز با اقلیم گامی به سوی طراحی شهری انرژی کارا

فرم شهر از مهمترین ابزارهای شهرسازان و خصوصا طراحان شهری می باشد که یکی از عوامل اصلی دستیابی به پایداری در شهرها از طریق کاهش مصرف انرژی درک چگونگی تاثیر مولفه های آن بر مصرف انرژی و اصلاح آن است. از آنجا که یکی از مهمترین عوامل موثر در طراحی شهرها اقلیم می باشد؛ آنچنان که تاثیر آن در تمام تاروپود بافت شهری و حتی تک تک بناها و عناصر معماری داخلی فضاها دیده می شود، لذا فرم شهری همساز با اقلیم می تواند گامی در جهت طراحی شهری انرژی کارا باشد. مقاله حاضر با هدف بررسی موضوع مدیریت انرژی در مقیاس شهری با تاکید بر نقش فرم شهری بر مصرف انرژی، تدوین گردیده و بر آن است تا با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی با مروری بر پژوهش های انجام شده در داخل و خارج کشور و تجربیات مشابه به استخراج مولفه های فرم شهری تاثیرگذار بر مصرف انرژی در سلسله مراتبی از بافت تا بنا بپردازد. نتایج نشان می دهد شاخص های مورفولوژی شهری در مقیاس های مختلف، نظیر ابعاد ساختمان ها، مصالح تراکم ساختمانی، قطعه بندی، اندازه و شکل بلوک، الگوی شبکه معابر و محصوریت پوشش گیاهی کاربری و... عواملی هستند که بر میزان تقاضای انرژی در بافت های شهری تاثیر می گذارند که توجه به آنها در فرایند برنامه ریزی و طراحی شهری می تواند سبب خلق فضاهایی شود که انرژی کارا می باشند.

کلیدواژه ها:

فرم ، شهری ، انرژی ، طراحی ، اقلیمی ، طراحی شهری انرژی کارا