تحلیل مروری الگوهای حکمرانی مشارکتی در مدیریت رویدادهای هنری شهری با تاکید بر اقتضائات علوم سیاسی

پیشینه شهرها برای تقویت هویت، جذب گردشگر و ارتقای انسجام اجتماعی به رویدادهای هنری روی آورده اند. حکمرانی این رویدادها از کنترل سلسله مراتبی مدیریت محور به ترتیبات مشارکتی در حال گذار است اما ادبیات موجود درباره عملکرد این الگوها از منظر علوم سیاسی پراکنده است. اهداف این مرور نظام مند شواهد تجربی مربوط به الگوهای حکمرانی مشارکتی رویدادهای هنری شهری را هم سرخط کرده و آنها را بر پایه سه سازه اصلی علوم سیاسی – مشروعیت پاسخگویی و توزیع قدرت – ارزیابی میکند. روشها طبق پروتکل ثبت شده در (PROSPERO (CRD۴۲۰۲۵۵۴۳۲۱۰ چهار پایگاه Web of Science، Scopus JSTORو نمایه استنادی هنر و علوم انسانی برای مطالعات منتشر شده از ۱۱ دی ۱۳۷۸ تا ۹ تیر ۱۴۰۴ جست وجو شد. پس از غربال ۱۸۲۴ رکورد ۶۸ مقاله واجد شرایط بودند داده ها درباره شهر نوع رویداد ساختار حکمرانی و پیامدهای سیاسی استخراج و با ابزار ارزیابی روشهای آمیخته سنجیده شد. یافته ها پنج. کهن الگوی حکمرانی شناسایی گردید. کمیته های هم تولیدی و تولید نظیر به نظیر کامنزی بالاترین مشروعیت ادراک شده را دارند ولی در معرض تسخیر نخبگان.اند مشارکتهای سه جانبه دولت خصوصی جامعه در بسیج منابع موفق اند، اما در پاسخگویی رو به پایین با چالش روبه رو هستند. نتیجه گیری حکمرانی مشارکتی زمانی مالکیت اجتماعی رویدادهای هنری را تقویت میکند که حلقه های پاسخگویی شفاف و توزیع منابع منصفانه باشد. پژوهشهای آینده باید طرحهای ترکیبی را در مناطق کمتر مطالعه شده بیازمایند و سنجه های طولی برای کارآمدی سیاسی توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی مشارکتی ، سیاست فرهنگی شهری ، رویدادهای هنری ، تصمیم گیری همکارانه ، مشروعیت ، پاسخگویی ، توزیع قدرت