ارزیابی معیارهای شناسایی بافتهای فرسوده با رویکرد تاب آوری شهری

افزایش جمعیت در شهرها موجب شده است که برنامه ریزی ها همواره از واقعیت های موجود در این مناطق عقب بمانند. این موضوع به ویژه در بافت های آسیب پذیر، شهرها مشکلات شهری را بیشتر نمایان می سازد. یکی از تهدیدات جدی برای این بافت ها سوانح طبیعی است که در زمان وقوع این حوادث ویژگی های این مناطق باعث افزایش آسیب پذیری و تشدید اثرات سوانح می شود. ضرورت تحقیق از این رو تاب آور کردن این بافت ها جزو مهمترین اهداف نظام برنامه ریزی باید باشد. این در حالی است که مطالعات انجام شده در این بخش اغلب یا فقط به توصیف شرایط نه تغییر آن می پردازد یا قابلیت اجرایی شدن را ندارد و یا توسط مدیریت شهری به اجرا گذاشته نمی شود. با توجه به این نکته که اولین گام در شناخت یک مسئله، شناسایی معیارهای آن است، این مطالعه با هدف شناسایی و ارزیابی این معیارها ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

بافتهای فرسوده ، تاب آوری شهری ، پایداری توسعه ، پایداری ، کیفیت زندگی