تحلیل شاخصهای مدنیت شهری با رویکرد عدالت اجتماعی مطالعه موردی کلانشهر رشت

امروزه مدنیت بیانگر سطح توسعه یافتگی و پیشرفت یک جامعه در زمینههای مختلف،اجتماعی فرهنگی و سیاسی است. تعیین سطوح عدالت اجتماعی شهرها و شناخت و بررسی امکانات و قابلیتها نخستین گام در فرایند مدیریت شهری و توسعه به شمار می.رود شناخت تفاوتهای موجود بین مناطق مختلف در سطح شهر از نظر میزان برخورداری آنها از شاخص های گوناگون به منظور آگاهی از سطوح توسعه و یا محرومیت، کاهش نابرابریهای منطقه ای و تنظیم برنامه های متناسب با شرایط و امکانات هر منطقه، ضرورتی اجتناب ناپذیر است چارچوب نظری این تحقیق مبتنی بر نظریه توسعه پایدار و روش تحقیق پیمایشی و ابزار پژوهش پرسشنامه است که بر روی ۳۸۴ نفر از که از طریق نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدهاند صورت گرفته.است بر اساس یافته های تحقیق بین مدنیت شهری و متغیرهای تعلق محلی (۲۰۱۴) اعتماد نهادی (۲۰۲۱)، مشارکت مردمی (۲۰۳۷) سرمایه اجتماعی (۲۰۵۰) عدالت توزیعی (۲۰۲۳) و امنیت اجتماعی (۲۰۳۵ رابطه مثبت و معناداری وجود دارد نتایج تحلیل مولفههای عدالت اجتماعی مناطق ۵ گانه شهر رشت بیانگر برتری منطقه ۱ در بین سایر مناطق از حیث شاخصهای بهداشتی و درمانی خدمات آموزشی، تاسیسات شهری و دسترسی می.باشد به عبارتی با افزایش تعلق شهروندان مشارکت مردمی و اعتماد به نهادها و مسئولان و توزیع عادلانه امکانات و خدمات و ارتقاء عدالت اجتماعی در شهر رشت شاخصهای مدنیت هم بهبود و ارتقاء پیدا میکند.

کلیدواژه ها:

مدنیت ، شهرنشینی ، عدالت اجتماعی ، توسعه پایدار ، شهر رشت