بررسی آزمایشگاهی تاثیر مصالح سبکدانه بر مشخصات بتن خودتراکم

بتن خودتراکم سبکدانه نوعی بتن است که در سالهای اخیر به دلیل خواص و مزایای آن محبوبیت زیادی پیدا کرده است. ویژگی منحصر به فرد این نوع بتن توانایی آن در جریان پذیری و تراکم تحت وزن خود و در عین حال سبک بودن آن می باشد. استفاده از سنگدانه های سبک وزن نه تنها وزن بتن را کاهش می دهد بلکه از لحاظ رئولوژیک نیز مطلوب بوده، خواص عایق حرارتی را بهبود می بخشد و این نوع بتن را به گزینه ای جذاب برای استفاده در سازه ها تبدیل می کند که بهره وری انرژی در آنها از اهمیت وافری برخوردار است. لذا در این پژوهش به بررسی آزمایشگاهی تاثیر مصالح سبکدانه پومیس بر مشخصات فیزیکی و مکانیکی بتن خودتراکم پرداخته می شود. متغیرهای مورد بررسی در این پژوهش شامل: (۱) میزان مصالح سبکدانه جایگزین سنگدانه طبیعی؛ (۲) نسبت وزن آب به مصالح سیمانی (W/C)؛ و (۳) میزان پودر میکروسیلیس جایگزین سیمان پرتلند می باشد. پس از تعیین طرح اختلاط بهینه و ساخت نمونه ها، آزمایش های بتن تازه و سخت شده شامل (۱) جریان اسلامپ؛ (۲) حلقه؛ (۳) مقاومت فشاری؛ و (۴) جذب آب بتن انجام شد تا تاثیر این مصالح بر خصوصیات فیزیکی و مکانیکی بتن خودتراکم سبکدانه ارزیابی گردد. با توجه نتایج بدست آمده، با استفاده از مصالح سبکدانه پومیس امکان کاهش وزن بتن خودتراکم تا ۲۵ درصد وجود دارد. همچنین بیشترین میزان مقاومت فشاری ۲۸ و ۹۰ روزه برابر ۴۵.۷ و ۵۲.۵ مگاپاسکال و مربوط به طرح اختلاط حاوی ۴۰ مصالح سبکدانه جایگزین سنگدانه طبیعی و ۲۰ میکروسیلیس جایگزین سیمان بود.

کلیدواژه ها:

بتن خودتراکم ، بتن سبکدانه ، مشخصات مکانیکی ، مشخصات فیزیکی ، مطالعه آزمایشگاهی