مطالعه ضریب زبری مانینگ در پیش بینی رفتار هیدرولیکی رودخانه شیو

برای تعیین عوامل هیدرولیکی نظیر عمق و سرعت جریان نیاز به تعیین ضریب زبری هیدرولیکی جریان می باشد. ضریب زبری هیدرولیکی در شرایط متنوع و پیچیده رودخانه ها متاثر از عوامل مختلفی می باشد. بنابراین تحقیقات گسترده ای بر روی شرایط متنوع جریان در رودخانه ها صورت پذیرفته و طیف گسترده ای از روابط ارائه شده است. روش های مختلفی برای محاسبه ضریب مانینگ در رودخانه ها از جمله روابط تجربی و نیمه تجربی و استفاده از جداول وجود دارد. در تحقیق حاضر با توجه به اطلاعات مقاطع رودخانه شیو در تنگ بریم و مدل سازی با استفاده از نرم افزار HEC-RAS نمودار دبی اشل حاصل از داده های ایستگاه تنگ بریم با نمودارهای دبی اشل حاصل از محاسبه ضریب مانینگ به روش های رایج دیگر برای این رودخانه مقایسه شده است که در انتها بهترین روش برای تخمین ضریب مانینگ معرفی شده است. با توجه به مقایسه های انجام گرفته و محاسبه مقدار خطای RMSE برای هر روش مشخص شد که روش کاون در رودخانه شیو در محدوده مطالعاتی با مقدار خطای ۰.۰۴۷ از میزان خطای کمتری برخوردار است و پس از آن روش جولین با مقدار خطای ۰.۰۲۴۷۸ قرار دارد از بین روش های مورد بررسی نیز روش گردو راجو با مقدار خطای ۰.۴۲۷ بیشترین مقدار خطا در محاسبه ضریب مانینگ این رودخانه را به خود اختصاص داده است.

کلیدواژه ها:

ضریب زبری مانینگ ، دبی اشل ، رودخانه شیو