بهینه سازی طرح اختلاط دوغاب تزریق پشت سگمنت خط ۲ قطار شهری تبریز

جابجایی زمین یک مشکل اجتناب ناپذیر در حفاری و ساخت تونل ها و فضاهای زیرزمینی نزدیک به سطح زمین است. در مناطق شهری این جابجایی می تواند بر سازه های سطحی و زیرسطحی تاثیر بگذارد. حفاری فضای زیرزمینی باعث آزاد شدن تنش های درجا می شود. یعنی مقداری از جابجایی زمین در سطح تونل اتفاق می افتد و در نهایت این جابجایی منجر به نشست سطحی نیز می شود. نشست با کاهش عمق سطح تونل اهمیت بیشتری پیدا می کند. زمانی که نشست ها از مقدار حدی بیشتر باشند می توانند به سازه های سطحی و زیرسطحی آسیب بزنند. بنابراین شناسایی عوامل موثر بر نشست تونل ها حائز اهمیت است و یکی از این عوامل تزریق در پشت سگمنت تونل است. استفاده از دستگاه حفاری متعادل کننده فشار زمین (EPBM) علاوه بر تسریع در عملیات حفاری خطرات حفاری تونل به ویژه آسیب به سازه ها و تاسیسات اطراف تونل را کاهش می دهد. با این وجود نگرانی ناشی از نشست زمین در طول و پس از عبور از سپر و نشست نهایی در هر نقطه شامل تجمع نشست های جزئی در چرخه حفاری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تونل ، خط ۲ قطار شهری تبریز ، تزریق پشت سگمنت EPB ، طرح اختلاط