هویت ایرانی در آثار روح الله خالقی با تکیه بر سرود ای ایران

سرود ای ایران اثر برجسته موسیقایی ایران که توسط روح الله خالقی آهنگسازی و حسین گل گلاب شعر آن را سروده است، به عنوان نماد هویت ملی ایرانیان در دوران معاصر شناخته می شود. این پژوهش به منظور تحلیل نقش موسیقی و شعر سرود ای ایران در بازآفرینی هویت ایرانی و بررسی پیوند آن با سنتهای موسیقی ایرانی انجام شده است. روش تحقیق این مطالعه کیفی بوده و از رویکرد هرمنوتیکی برای تحلیل موسیقایی و اجتماعی سرود استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که سرود ای ایران نه تنها در بعد موسیقایی به طور خاص از ابزارهای سنتی ایرانی مانند دستگاه شور بهره برده بلکه در ساختار شعری و موسیقی ارکسترال خود عناصر مدرن را نیز گنجانده است. این ترکیب سنت و مدرنیته موجب می شود که سرود به عنوان نمادی زنده و پویا از هویت ایرانی قابلیت بازآفرینی در زمانهای مختلف را داشته باشد. علاوه بر این، از جنبه اجتماعی سرود ای ایران در هر اجرا به عنوان یک آیین جمعی عمل کرده و از طریق مشارکت مردم معنای جدیدی از هویت ایرانی را بازآفرینی می کند. این پژوهش همچنین نشان می دهد که تاثیر بداهه پردازی جمعی در اجرای این اثر، بر اساس نظریات بروس الیس بنسن در تعامل با مخاطبان موجب گسترش معنای هویت ایرانی در بسترهای اجتماعی مختلف می شود.

کلیدواژه ها:

روح الله خالقی ، حسین گل گلاب ، ایران ، هویت ملی ، هرمنوتیک