بازتاب و دگردیسی نماد درخت سرو در هنرهای تزیینی و آیینی ایران

درخت سرو یکی از کهن ترین نمادهای تصویری و مفهومی در تاریخ و فرهنگ ایران محسوب می شود. این درخت با جلوه های متنوع خود در هنرهای تزیینی، معماری، فرش، سفال و نگارگری ایرانی جایگاهی ویژه یافته است. سرو همواره بیانگر مفاهیمی چون جاودانگی، ایستادگی، برکت، قداست و پیوند زمین و آسمان بوده است. این مقاله با بهره گیری از منابع پژوهشی متعدد به تحلیل حضور و دگردیسی نماد سرو از دوران باستان تا دوره اسلامی می پردازد و نقش این درخت را در انتقال مفاهیم آیینی و زیبایی شناسی هنر ایرانی بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

نماد ، درخت سرو ، هنرهای تزیینی ، آیینی ایرانی