تحلیلی بر آثار تجسمی معاصر ایران با موضوع ظهور حضرت مهدی

هنر مذهبی یکی از شاخه های مهم هنر به نمایش و انتقال مفاهیم دینی با تکیه بر ذوق خلاقیت و سلیقه هنرمند می پردازد. این هنر بازتابی از اعتقادات، ارزش ها، شخصیت های مقدس، آداب و رسوم، جریان ها و رویدادهای تاریخ است و در عین حال، پیوندی ناگسستنی با فرهنگ و مولفه های هویتی هر جامعه برقرار می کند. هنرمندان مذهبی، راویان ایمان و باورهای دینی برای تجلی ابعاد معنوی و مفهومی مضامین دینی از شیوه های بیانی گوناگونی بهره می گیرند. این پژوهش با رویکرد فرمالیستی به تحلیل آثار تجسمی معاصر ایران پس از انقلاب اسلامی با موضوع ظهور حضرت مهدی می پردازد. هدف شناسایی عناصر بصری غالب و فهم چگونگی بازنمایی موضوع ظهور در آثار نقاشان معاصر است. با بررسی نمونه آثاری برگرفته از صفحات شخصی هنرمندانی چون فرشچیان، بحرینی، قدیریان، روح الامین، نادری، میری و عظیمی، ترکیب بندی، رنگ، نور، فضا، فرم و تکنیک مورد نقد قرار گرفته و الگوهای مسلط در نمایش حضور امام و مضمون ظهور شناسایی شده است. یافته ها بیانگر غالب بودن ترکیب بندی های عمودی و مرکزی، کاربرد رنگ های سرد و نورانی و حضور متمرکز امام در محور اصلی کادرهاست. همچنین، فضای قدسی و بی زمان، تضاد میان نور و تاریکی و برجسته سازی شور ظهور از ویژگی های عمده بصری این آثار است.

کلیدواژه ها:

نقاشی ، مذهبی هنر ، شیعی ، حضرت مهدی ، امام زمان ، ظهور ، فرمالیست