بررسی تاثیر نقاشیهای سهراب سپهری بر تحولات زیباشناختی نقاشی معاصر ایران در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰

مطالعه سهراب سپهری از چهرههای تاثیرگذار هنر معاصر ایران است که در دو عرصه ی شعر و نقاشی به خلق آثاری با رویکردی معنوی، مینیمالیستی و شرقی پرداخته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر نقاشیهای سپهری بر تحولات زیباشناختی نقاشی معاصر ایران در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ به تحلیل سبک بصری او و تطبیق آن با آثار برخی از نقاشان نوگرای هم دوره اش میپردازد. روش تحقیق کیفی و توصیفی-تحلیلی است و از تحلیل محتوای بصری و تطبیقی بهره میگیرد. یافتهها نشان میدهند که زبان تصویری سپهری با ویژگیهایی چون ساده سازی فرمی، استفاده از فضای منفی طبیعت گرایی ذهنی تاثیر از نقاشی شرق دور و خوشنویسی، رویکردی منحصر به فرد و تلفیقی از مدرنیسم و زیباشناسی شرقی ایجاد کرده است. مقایسه تطبیقی با آثار هنرمندانی چون حسین زنده رودی، نصرالله افجه ای و ایران درودی نشان میدهد که سپهری نقشی موثر در گفتمان هنری آن دوران ایفا کرده و بر شکل گیری زبانی معنوی و شهودی در نقاشی معاصر ایران تاثیرگذار بوده. این پژوهش نتیجه میگیرد که سپهری با بنیان گذاری نوعی مدرنیته ی شاعرانه و،شرقی در میان دو قطب سنت و مدرنیته، مسیر مستقلی در هنر تصویری ایران گشوده است.

کلیدواژه ها:

نقاشی معاصر ، ایران زیباشناسی شرقی ، مدرنیسم ایرانی ، تطبیق هنر و عرفان