بررسی جایگاه اسطوره ای نماد نیلوفر در ایران باستان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 138

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICACU04_0896

تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1404

چکیده مقاله:

گل نیلوفر نماد دنیای ایران باستان است که در مذهب و هنر نقش پررنگی داشته است. اعتقادات مذهبی جامعه قدمت دیرینه ای در فرهنگ و سنت آن جامعه دارد. گل نیلوفر در اعتقادات ادیانی چون زرتشت و مهرپرستی رخنه کرده است و از لحاظ مذهب نماینده انسان به کمال رسیده می باشد. گل نیلوفر در هنر، مذهب، جشن ها و اعتقادات مردم نقش بسزایی داشته و بسیار مورد اهمیت مردم جامعه ایران باستان است. همچنین یکی از شاخص ترین نمادهای گیاهی و باستانی است و از جمله نمادهایی است که از تمدن مصر و فینیقیه وارد دنیای باستان شرق از جمله ایران شده است. ایرانیان آن را نماد خورشید، کمال، زیبایی و باروری می دانند. نماد آناهیتا ایزد بانوی آبهای روان است که با آیین مهر پیوند نزدیک دارد. در نگاره های تخت جمشید تا طاق بستان دیده شده است. در این مقاله سعی بر این داشته ایم که به اهمیت نقش و جایگاه گل نیلوفر در دنیای ایران باستان و نمود آن در هنر آن دوران بپردازیم. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده است.

نویسندگان

سحر پورجواهر

دانشجوی دکتری دانشکده هنر و معماری واحد تهران، مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

حسین اردلانی

دانشیار گروه فلسفه، هنر دانشکده هنر و معماری واحد همدان دانشگاه آزاد اسلامی همدان، ایران